Vegen heim

Ei gong når ein heve ti burde ein taka turen frå Bergen og heim, d æ ein herleg tur som æ gjort på ein augeblunk fø d æ sæ mykje å sjå på

Gang inn på rass.blogg.no ell på linken Husblogg i Bergen
Eg æ ein av dei 4

Når eg gjer ein innsats på skulen får eg gode karakterar som belønning, når eg handlar får eg matvarer for pengane, når eg gjer noko bra fø ein person får eg smil tilbake. Detta æ bevis på at eg heve gjort noko, og eg tek meg sjølv i å kjenne at det manglar noko om eg kje får slike bevis når eg gjer noko. Som då eg tidlegare i dag møtte ein bøsseberar og gav pengar. Dette gav meg godt samvit, men det kjentes på ein måte kje som om d va nok. Eg ville ha eit handfast bevis, eller ei bekrefting på d eg hae gjort frå eit anna menneske. Og så fekk eg dårleg samvit fordi eg tenkte inni meg at eg hae gjort noko godt. D va som om eg tenkte at eg kje kunne bli gla for d eg gjorde for d eg hae gjort va sø lite uansett. Så eg tok meg nesten i å tenkje at om eg kje kan hjelpe alle sø æ d nesten kje vist i d heile, noko som sjølvsagt æ heilt feil. Eg vil kje vera eit mennske som heilt tida treng å få bekrefta det eg gjer, eller kjenne at d gagnar meg, men d æ kje sø lett alltid.

Det er vår i Bergen. Himmelen er heilt blå. Trea æ det einaste som kan fortelje meg at d æ haust, dei æ sø fine no når dei æ heilt gulgrønorangeraude. Her om dagen gjekk eg upp te Fløyen, gjennom ein heil skog med orange tre. D va sø mange som va ute den dagen og nytte veret, og eg møtte sø mange blide menneske, d æ utruleg sø stor effekt veret heve på humøret.

Eg heve framleis kje noko kamera og ingen bilete å vise te, sø ein får heller berre førestille seg kor fint d va.

Eit lite innblikk i mitt studentliv:

"Jeg har ikke sanseinntrykk av at det sanseinntrykket jeg har er et sanseinntrykk av virkeligheten"

Førelesing i Ex.Phil

Av og te kan eit kort møte med eit anna menneske gjera sø sterkt inntrykk på deg, d æ som ein får sjangsen te å bli kjent med eit heilt nytt liv

D skjedde i dag. Og d æ eg sø takknemleg fø. Ho va nok mellom 70 og 80 år ein plass, og gjennom den samtala me hae fekk eg innblikk i eit anna menneskets liv. Gjennom ordvala og faktene hennes kunne eg danne meg eit heilt bilete av livet hennar. D æ vanskeleg å skrive med ord kor mykje noko kan bety for eit menneske, men d møte gjorde sø inntrykk på meg, både på godt og vondt.

Av og te kan folk du kje kjenner eller nokon gong kjem te å møte att gjera sø sterkt inntrykk på deg og d gjorde denne gamle dama, berre med å vera seg sjølv.

Eg håpar at eg sjå ho att ein dag, og berre vita at det menneske der det kjenner eg litt

Akvarietur

I går lærte eg at pingvinar kan symje 35 km/t og at dei ristar på hovudet når nokon vil gjeva dei mat for å setje i gang slimproduksjon i halsen, slik at dei kan svæge fisken heil.


Fingeren min va 1 cm frå tennane til den krokodilla som tek fleire menneskeliv ell adde are krokodillur i hop! Det va ei lita krokodille der som blei støli i 2008, men som no hae komi tebakars. Eg lurar veldig på høssi nokon kan få mæ seg ei krokodille ut frå eit glasbur og ut av akvariet utan å bli oppdaga. I alle fall om dei gjorde d midt på dagen.

Dei hae store tanknar mæ store fiskar. Eg toss mest at d aller mest spennande va dei store lokale fiskane, fø me såg torsk og steinbit som va ein meter lange. Blei sølten av å sjå på dei, og torske smilte sø sorgmodig. Og sø såg me ein stor blå fisk som me va sikre på at av skikkeleg eksotisk, men sø budde den under brygga:)

Og sø såg me ein karpefisk på 1,5 meter! Tullar kje.

Elles såg me apekattar som fekk mat, pinnedyrfisk som me trudde va tang, selar som sov heile dagen eller sømde upp ned, tigerpyton, ulvar, gaupe, fleire krokodiller, masse fisk og o.l. D va ein artig tur!